چندتا عکس از دایناسورها

برای دیدن عکس ها بر روی ادامه مطلب کلید کنید

ادامه مطلب

persian| english

دایناسورها بین ۶۵ تا ۲۳۰ میلیون سال پیش بر روی زمین زندگی می‌‌کردند.

دایناسورها برخلاف دیگر خزندگان نظیر مارمولکها، پاهای بلند و کشیده‌ای داشتند که آنها را قادرمی ساخت بدن خود را از سطح زمین بالا نگه‌دارند. آنها به سهولت بر روی زمین حرکت می‌‌کردند و برخی نبز به خوبی می‌‌دویدند. دایناسورها گونه‌های متنوعی از قبیل، گیاه خواران غول پیکر به طول 27 متر (90 پا)و گوشتخواران سریع السیرکه بعضا" کوتاه تر از 5/1 متر (5 پا) بودند را شامل می‌‌شدند.

برخی از دایناسورهای گیاه خوار، دارای دندانهایی برای جویدن و خرد کردن غذا به قطعات کوچک جهت بلعیدن و هضم کردن بودند. با این وجود دایناسورهای گیاهخوار غول پیکر نظیر دیپلودوکوس، دندان نداشته در عوض به همراه غذا سنگهایی را نیز می‌‌بلعیدند تا در شکم آنها گیاهان را آسیاب کنند.

 

دایناسورها

مناطقی که گفته می‌شود روزگاری در آنها دایناسور ها به میزان زیاد زندگی می‌‌کردند شامل مصر، مغولستان، آمریکا و آرژانتین می‌شود. هم اکنون این جزیره به طور روزانه شاهد صدها دانشمندی است که از گوشه و کنار اروپا به آنجا سفر می‌کنند تا اطلاعات بیشتری را در مورد دایناسور ها دریابند. تا کنون مسئولین موفق شده‌اند بقایای فراوانی از دنیای ماقبل تاریخ را در این جزیره کشف کنند و به این وسیله نقاط تاریک فراوانی را از گذشته‌های دور روشن نمایند.

best

dino

 بزرگ‌ترین دایناسور

دیرین‌شناسان در گذشته تصور می‌کرده‌اند بزرگ‌ترین دایناسور گوشتخوار، دایناسور موسوم به تی رکس ویا دایناسورهای گوشتخوار دیگری که تا حدودی از تی رکس بزرگ‌تر یا کوچک‌تر بوده‌اند، می‌‌باشند. اما اکنون بر این باورند که جد اعلای همه این دایناسورهای گوشتخوار، دایناسور عظیم الجثه‌ای بوده که ابعاد بدنش به مراتب بزرگ‌تر از تی رکس و دیگر دایناسورهای گوشتخوار بوده است.

دایناسور تازه کشف شده که آرواره‌ای دراز و پشتی قوز کرده دارد اسپینوسوروس ‪ Spinosaurus‬نامگذاری شده‌است.

بررسی فسیلهای مربوط به این دایناسور نشان می‌دهد طول بدن این جانور به ‪ ۱۷‬متر بالغ می‌شده و دستهای آن به مراتب قدرتمندتر و بلندتر از دستهای اخلافش نظیر تی رکس T-rex بوده است.

تا ده سال پیش دیرین شناسان بر این باور بودند که تی رکس بزرگ‌ترین دایناسور گوشتخوار بوده‌است.از میان ‪ ۳۰‬نمونه فسیل این دایناسور که تاکنون کشف شده بزرگ‌ترین آن که در موزه تاریخ طبیعی شیکاگو نگاهداری می‌شود ‪۱۲/۸‬ متر طول دارد و محاسبات نشان می‌دهد که وزن بدن آن به ‪ ۶/۴‬تن می‌رسد. این دایناسور در حدود ‪ ۶۷‬میلیون سال قبل می‌زیسته.

چند سال قبل دیرین شناسان به نمونه‌ای از یک دایناسور گوشتخوار برخورد کردند که از تی‌رکس‌ها بزرگ‌تر بودند. برای این دایناسورها نام "جیگانتوسوروس" انتخاب شد و بازسازی فسیلهای برجای مانده از این نوع جدید نشان داد که طول قامت آنها به ‪ ۱۳/۷‬متر بالغ می‌شده است.

این نوع دایناسورها ‪ ۱۰۰‬میلیون سال قبل در آمریکای جنوبی زندگی می‌کردند.

هم‌زمان با این نوع دایناسورها دو نوع دایناسور گوشتخوار دیگر در دو قاره دیگر حضور داشتند. دایناسوری که اندکی کوچک‌تر بود موسوم به کارکارودانتو سوروس در افریقا زندگی می‌کرد و دایناسور دیگری به نام آکناتوسوروس که در آمریکای شمالی می‌زیست.

این هر سه دایناسور از اخلاف دایناسوری موسوم به آلوسوروس بوده‌اند که بین ‪ ۹‬تا ‪ ۱۲‬متر طول داشت و حدود ‪ ۱۵۰‬میلیون سال قبل در آمریکای شمالی زندگی می‌کرد.

اما اسپینوسوروس جد اعلای همه این دایناسورها به شمار می‌آید. نخستین نمونه‌های فسیل این جانور در سال ‪ ۱۹۱۲‬به وسیله یک دیرین شناس آلمانی به نام ارنست استرومر کشف شد. وی نشان داد که این دایناسور پوزه‌ای دراز و بر روی ستون فقراتش تیغه‌های بلند استخوانی قرار داشته است. اما همه تحقیقات جامع این پژوهشگر که در موزه مونیخ نگاهداری می‌شد در هنگام بمباران این شهر به وسیله متفقین در سال ‪ ۱۹۴۴‬به کلی نابود شد.

از آن زمان تاکنون همه آنچه که در مورد دایناسورها کشف شده مربوط به دایناسورهای کوچک‌تر بوده و در مواردی نیز نمونه‌های پراکنده‌ای از استخوانهای اسپینوسوروس نیز به دست آمده است.

اما اکنون بررسی دوباره دو استخوان برجای مانده از اسپینوسوروس مشخص ساخته که نتایجی که در گذشته در مورد این دایناسور به دست آمده بود دقیق بوده است.

اسپینوسوروس همراه با کارکارودانتو سوروس در حدود ‪ ۱۰۰‬میلیون سال قبل در افریقا زندگی می‌کرده و همانند تی رکس و جیاگونتوسوروس بر روی دو پا حرکت می‌کرده است. پرندگان کنونی از اخلاف همین دایناسورها هستند. اسپینوسوروس‌ها دهانی شبیه سوسمارها داشته‌اند و شکار را با حرکت اره‌ای دندانهای خود از پا در می‌آورده‌اند. شواهد موجود حکایت از آن دارد که این دایناسورها بیشتر از ماهی ها تغذیه می‌کرده‌اند و بازوهای این دایناسورها از قدرت کافی برای شکار کردن برخوردار بوده است. این ویژگیها با ویژگیهای تی رکس و جیاگونتوسوروس تفاوت دارد.

دستهای این دو دایناسور کوچک بود. دندانهای تی رکس نیز به جای حرکت اره مانند به صورت پتک وار و پرسی شکار را بین دندان و فک خرد می‌کرده است.

جیاگونتو سوروسها دارای جمجمه کشیده‌تری بوده‌اند و دندانه‌های تیغه مانند آنها گوشت شکار را قطعه قطعه می‌کرده است.

 

best

خزندگان

خزندگان از مهره داران خونسرد می‌‌باشند.

اجداد خزندگان دوزیستان محسوب می‌شوند. خزندگان اولین جانورانی هستند که توانسته‌اند از زندگی در خشکی را بطور کامل تحمل نمایند. سطح بدنشان از پوست خشک و شاخی پوشیده شده است. بدن پوشیده از پولک، اسکیوت و یا قطعات و صفحات استخوانی متنوع است. اسکلت خزندگان کاملاً استخوانی است. قلبشان چهار حفره‌ای است.

دهلیزها کامل و در بطنها دیواره مابین آنها کاملاً نیست. جنین از چهار پرده آمنیون، کوریون، کیسه زرده و آلانتوئیس پوشیده می‌شود. مارها، مارمولکها، تمساح و آلیگاتور، لاک پشتها و تمام دایناسورها منقرض شده جزء رده خزندگان است. طبقه بندی خزندگان بر اساس حفره (فرورفتگی) یا سوراخ ناحیه گیجگاهی است شکل و تعداد این حفره apsid نام دارد.

شبه‌جزیره یوکاتان

شبه‌جزیره یوکاتان شبه‌جزیره‌ای است در امریکای‌ مرکزی که شامل بخشی از مکزیک و همچنین کشورهای بلیز و گوآتمالا می‌شود. شبه‌جزیره یوکاتان دریای کارائیب را از خلیج مکزیک جدا می‌سازد.

فرهنگ حاکم بر منطقه پیش از کشف قاره امریکا از سوی سفیدپوستان فرهنگ قوم سرخپوست مایا بود. امروزه هم مردم مایاتبار بخش بزرگی از جمعیت منطقه را تشکیل می‌دهند.

دانشمندان بر این باورند که شهابسنگ سترگی که باعث برافتادن نسل دایناسورها از روی زمین شد در همین ناحیه یوکاتان به سطح زمین برخورد کرده است.

بزرگترين دايناسور

 فسيل بزرگترين دايناسور گوشتخوار كشف شد

ديرين شناسان در تازه‌ترين اكتشاف علمي خود دريافته‌اند كه برخلاف آنچه در گذشته تصور مي‌كرده‌اند بزرگترين دايناسور گوشتخوار، نه دايناسور موسوم به تي ركس بوده، و نه دايناسورهاي گوشتخوار ديگري كه تا حدودي از تي ركس بزرگتر يا كوچكتر بوده‌اند.

بر اساس اين كشف جد اعلاي همه اين دايناسورهاي گوشتخوار، دايناسور عظيم الجثه‌اي بوده كه ابعاد بدنش به مراتب بزرگتر از تي ركس و ديگر دايناسورهاي گوشتخوار بوده است.

دايناسور تازه كشف شده كه آرواره‌اي دراز و پشتي قوز كرده دارد اسپينوسوروس ‪ Spinosaurus‬نامگذاري شده‌است.

بررسي فسيلهاي مربوط به اين دايناسور نشان مي‌دهد طول بدن اين جانور به ‪ ۱۷‬متر بالغ مي‌شده و دستهاي آن به مراتب قدرتمندتر و بلندتر از دستهاي اخلافش نظير تي ركس بوده است.

تا ده سال پيش ديرين شناسان بر اين باور بودند كه تي ركس بزرگترين دايناسور گوشتخوار بوده‌است.از ميان ‪ ۳۰‬نمونه فسيل اين دايناسور كه تاكنون كشف شده بزرگترين آن كه در موزه تاريخ طبيعي شيكاگو نگاهداري مي‌شود ‪۱۲/۸‬ متر طول دارد و محاسبات نشان مي‌دهد كه وزن بدن آن به ‪ ۶/۴‬تن مي‌رسد. اين دايناسور در حدود ‪ ۶۷‬ميليون سال قبل مي‌زيسته.

چند سال قبل ديرين شناسان به نمونه‌اي از يك دايناسور گوشتخوار برخورد كردند كه از تي‌ركس‌ها بزرگتر بودند. براي اين دايناسورها نام
“جيگانتوسوروس” انتخاب شد و بازسازي فسيلهاي برجاي مانده از اين نوع جديد نشان داد كه طول قامت آنها به ‪ ۱۳/۷‬متر بالغ مي‌شده است.

اين نوع دايناسورها ‪ ۱۰۰‬ميليون سال قبل در آمريكاي جنوبي زندگي مي‌كردند.

همزمان با اين نوع دايناسورها دو نوع دايناسور گوشتخوار ديگر در دو قاره ديگر حضور داشتند. دايناسوري كه اندكي كوچكتر بود موسوم به كاركارودانتو سوروس در آفريقا زندگي مي‌كرد و دايناسور ديگري به نام آكناتوسوروس كه در آمريكاي شمالي مي‌زيست.

اين هر سه دايناسور از اخلاف دايناسوري موسوم به آلوسوروس بوده‌اند كه بين ‪ ۹‬تا ‪ ۱۲‬متر طول داشت و حدود ‪ ۱۵۰‬ميليون سال قبل در آمريكاي شمالي زندگي مي‌كرد.

اما اسپينوسوروس جد اعلاي همه اين دايناسورها به شمار مي‌آيد. نخستين نمونه‌هاي فسيل اين جانور در سال ‪ ۱۹۱۲‬به وسيله يك ديرين شناس آلماني به نام ارنست استرومر كشف شد.

اين محقق نشان داد كه اين دايناسور پوزه‌اي دراز و بر روي ستون فقراتش تيغه‌هاي بلند استخواني قرار داشته است. اما همه تحقيقات جامع اين پژوهشگر كه در موزه مونيخ نگاهداري مي‌شد در هنگام بمباران اين شهر به وسيله متفقين در سال ‪ ۱۹۴۴‬به كلي نابود شد.

از آن زمان تاكنون همه آنچه كه در مورد دايناسورها كشف شده مربوط به دايناسورهاي كوچكتر بوده و در مواردي نيز نمونه‌هاي پراكنده‌اي از استخوانهاي اسپينوسوروس نيز به دست آمده است.

اما اكنون بررسي دوباره دو استخوان برجاي مانده از اسپينوسوروس مشخص ساخته كه نتايجي كه در گذشته در مورد اين دايناسور به دست آمده بود دقيق بوده است.

به نوشته هفته نامه علمي نيو ساينتيست كريستانو دال ساسو از موزه تاريخ طبيعي ميلان در ايتاليا و همكارانش پوزه‌اي را كه از يك كلكسيون دار ايتاليايي خريداري شده بود به همراه يك استخوان ديگر كه دانشگاه شيكاگو آن را تهيه كرده بود اما نتوانسته بود جانوري را كه استخوان به آن تعلق داشته مشخص سازد مورد بررسي قرار دادند مشخص ساختند كه پوزه ‪ ۹۹‬سانتيمتري متعلق به جمجمه‌اي به طول ‪ ۱/۷۵‬متر بوده است و خود جمجمه به دايناسوري به طول ‪ ۱۷‬متر و وزن بين ‪ ۷‬تا ‪ ۹‬تن تعلق داشته است.

اسپينوسوروس همراه با كاركارودانتو سوروس در حدود ‪ ۱۰۰‬ميليون سال قبل در آفريقا زندگي مي‌كرده و همانند تي ركس و جياگونتوسوروس بر روي دو پا حركت مي‌كرده است. پرندگان كنوني از اخلاف همين دايناسورها هستند.

اما به اعتقاد دال ساسو، اسپينوسوروس‌ها دهاني شبيه سوسمارها داشته‌اند و شكار را با حركت اره‌اي دندانهاي خود از پا در مي‌آورده‌اند. شواهد موجود حكايت از آن دارد كه اين دايناسورها بيشتر از ماهيها تغذيه مي‌كرده‌اند و بازوهاي اين دايناسورها از قدرت كافي براي شكار كردن برخوردار بوده است.

اين ويژگيها با ويژگيهاي تي ركس و جياگونتوسوروس تفاوت دارد.

دستهاي اين دو دايناسور كوچك بود. دندانهاي تي ركس نيز به جاي حركت اره مانند به صورت پتك وار و پرسي شكار را بين دندان و فك خرد مي‌كرده است.

جياگونتو سوروسها داراي جمجمه كشيده‌تري بوده‌اند و دندانه‌هاي تيغه مانند آنها گوشت شكار را قطعه قطعه مي‌كرده است.